Mijn 1e vakantie avond is begonnen. Afgesloten met een aantal cliënten in het lunchcafé van de mooie plek waar ik werk. Wat ben ik dankbaar voor al het moois van de afgelopen maanden. Ook voor de hobbels in ons gezin. Gezondheid en liefde is wat telt en het coronavirus maakte dit nog meer helder.
Daar wordt je groot en sterk en wijzer van. De wijzer van de klok tikt altijd door. Hoe en waar dan ook.
“Gewoon altijd doorzetten en niet opgeven” zei onze jongste zoon een paar weken geleden na ik ‘maar’ een half jaar bezig ben geweest hem op de goede VSO te krijgen. Daar deed ik het voor.
Tuurlijk dagdroom ik, als ik terugblik naar de warme zomervakantie- foto’s van “toen”.
2018 was de laatste x met ons gezin op Kreta. (2019 ook met lieve anderen het fijn gehad in Kusadasi een van mijn favoriete plekken).
We hebben er sinds 2020 wel een zonnig vriendje (volgens mijn man een zoon) erbij. Bagus onze boomerhond is ondertussen alweer 14 maanden.
Ik klaag niet.
Ik verheug me op blijven in ons mooie en komende 2 weken natte kikkerland. Sorry voor deze woord keuze gezien de ramp in het zuiden en die in Turkije en Kos.
Ik heb zoveel gekwaakt op werk en gekwek aangehoord dat deze moeder de gans blij is dat ze even gewoon… niets hoeft! Ik kikker hier wel op.
Ik verheug me op het gehagel dat op de daken zal tikken terwijl ik netflixend tegen mijn lief aankruip op de bank.
Tuurlijk snap ik het dat mensen toch ondanks ……
naar de zon vliegen.
Ik geniet van foto’s van andere mensen die me hun vakantie foto’s appen. Van herinneringen.
En van mooie momenten van de afgelopen maanden.
Ik hou van mensen. En eerlijk gezegd geef ik ook om geven. Ontvangen om te leven. Hard werken maar met mijn hart om te overleven.
Ge- nieten.
Ont- moeten.
Nu alles loslaten.
Eerlijk gezegd laat ik veel cliënten best lastig los. Zulke bijzondere situaties maak je mee als je in “de psychiatrie” werkt!
“M&M’s!” zei 1 cliënt gisteren met een grote glimlach toen ik vroeg wat hij lekker vindt om te snoepen. Ik had niet concreet erbij gezegd dat ik tijdens de lunchpauze voor lekkere broodjes zou zorgen voor de aanwezige cliënten. Dus heb er een grote zak “die gele M&M’s met nootjes” voor hem erbij gekocht.
Een andere cliënt en ik genoten apart van 1 kop koffie uit de automaat ipv in een restaurant en we gaven elkaar een box. “Zo bespaar je geld!”.
Ik geniet nog na. Kreeg een houten zelf uitgeholde houten stokje van een cliënt “waar je dan mooie foto’s mee kan maken als je ‘m tegen je camera van je mobiel aanhoudt”.
En een van de meest onbereikbare cliënten heeft me weken geholpen met een boomstam uithollen “omdat je ook artrose heb net als ik”.
Ja. Ik geniet na. En nee, ik zoek de zon even niet op deze zomer.
Deze is al warm genoeg. Waar?
In mij. En in onze welverdiende jacuzzi met m’n snoezies. Hier heb je toch ook 🍹en sushi?
Dat rijmt op dushi.
Eerst maar een douchie.
Slaap lekker en tot over… zzzzzzzz!
