Het is 17 januari 2025 en ik hou het kort… dat is voor mij heel wat, want meestal heb ik teveel spraakwater. Ook van mijn vader. Waar ik ook – net als van mijn moeder – eigenwijsheid van heb meegekregen. Ik ben dus dubbel genetisch belast. Niet alleen vanwege mijn genen. Daar weet ik geeneens alles van, zelfs niet na mijn DNA test verkregen van mijn broertje van MyHeritage. Wel gaf het me rust om erkend te worden wat ik eigenlijk al wist: Mijn roots komen uit Indonesië. Behalve dat mijn wortels uit voormalig Nederlands Indië komen, heb ik me laten vertellen dat ik niet alleen wortels uit Bandung (Padalarang) heb. Mijn vader en ouders met broertjes en zus werden gedwongen als spijtoptanten naar Nederland te komen in 1968. Ik heb me ook laten vertellen dat de grootouders van mijn moeder uit Saparua (de Molukken/ Tuhaha niet Ternate zoals in de TwijfelIndo staat beschreven) komt. Ondanks zij (oma Dolfina Henrietta Warella van moeder Neomi Silano) geboren is op Sumatra. En mijn andere grootmoeder Susanna Lichtleitner ook helderziend en voelend en wetend waren, geboren is op Solo.
Alles wetend ben ik niet, wel veel voelend en hoe! Ik had het alleen nooit door als kind, want niemand wees me erop. Ik herinner me wel de stiltes en verbaasde blikken. Ik kan er een boek over schrijven (dit heb ik ook gedaan). Wist je dat ik ooit van mijn vader heb leren pendelen met een ring aan een draadje? En van mijn oma heb leren tarotkaarten te lezen?
Nog een aantal redenen waarom ik het kort hou is omdat ik herstellende ben van een slijmbeursontsteking aan de ontvangende linkerarm (ken je het boek van Christiane Beerlandt?).
Ja, de kerstvakantie heeft me goed gedaan. Ik heb veel geleerd en kunnen laten bezinken (mede door Spirit Coaching) waar ik durfde te diepzielduiken. Ik liet enige strijd los alleen had ik geen tijd om na deze intervisie weekenden tot rust te komen. En ging al een sneltrein, of liever gezegd intercity door. Ik ging alleen niet naar binnen maar als inner naar buiten… toch kom ik als vrouw uit 1972 tjoeketjoeketjoeke van een andere generatie. Ik liep vast in stilstand, de twee weken kerstvakantie kwam net iets te laat en bam, door te lang over mijn grenzen te zijn gegaan ben ik alweer twee weken langer thuis dan ik mijn vakantie had ingepland…
Ik voel me verantwoordelijk voor mijn clienten als werknemer, maar eerst mag ik helenmaal helen… Dus ben ik maar mijn website aan het fine tunen. En heb ik dit filmpje gemaakt omdat ik niet te lang achter de computer aan mijn bureau kan zitten…
Ik zeg: Tot de volgende blog dan maar! En op naar het voor jaar…
